Wat is de duur van de verplichting om partneralimentatie te betalen?

Na de echtscheiding bestaat een verplichting tot het betalen van partneralimentatie als uw ex-partner onvoldoende inkomsten heeft om in het eigen levensonderhoud te voorzien. Daarbij wordt uitgegaan van de levensstandaard ten tijde van het huwelijk.

Duur partneralimentatie
De maximale termijn voor partneralimentatie bedraagt 12 jaar. Duurde het huwelijk korter dan vijf jaar en zijn er geen kinderen? Dan is de termijn gelijk aan de duur van het huwelijk.

De ingangsdatum van deze termijnen is de datum van de ontbinding van het huwelijk, dat wil zeggen de datum waarop de echtscheidingsbeschikking wordt ingeschreven in de registers van de Burgerlijke Stand. Als tijdens de echtscheidingsprocedure al alimentatie werd betaald, kan de totale termijn dus langer zijn. Bij het einde van de wettelijke termijn stopt de betalingsverplichting automatisch.

Verlenging van de wettelijke termijn.
Degene die de partneralimentatie ontvangt, kan de rechter verzoeken de duur van de partneralimentatie te verlengen op grond van zwaarwegende bijzondere omstandigheden. Dit verzoek moet worden ingediend binnen 3 maanden na het einde van de termijn.

In de praktijk blijkt dat een verlengingsverzoek maar zelden wordt toegewezen, meestal als er sprake is van ernstige gezondheidsproblemen waardoor de alimentatiegerechtigde niet in staat was om binnen twaalf jaar in het eigen levensonderhoud te voorzien.

Kortere alimentatieduur
De alimentatieverplichting kan korter duren dan de maximale wettelijke termijn, onder meer in de volgende gevallen:

  • bij hertrouwen, samenwonen of aangaan van een geregistreerd partnerschap van de alimentatiegerechtigde; bij een eventueel vervolgens uiteengaan herleeft de vroegere alimentatieverplichting niet;
  • bij overlijden van een van de ex-partners;
  • als de ex-partners in het echtscheidingsconvenant of op een later moment overeen zijn gekomen dat de alimentatieduur korter is dan de wettelijke termijn;
  • indien de rechter bij de echtscheiding of op een later moment een alimentatieduur vaststelt die korter is dan de wettelijke termijn;
  • indien de rechter de alimentatie beëindigt, bijvoorbeeld omdat de alimentatiegerechtigde vanaf dat moment geacht wordt in het eigen levensonderhoud te kunnen voorzien.

Deze laatste twee wijzen van beëindiging worden limitering van de partneralimentatie genoemd.

Afbouw
Een variant op de limitering is de afbouw van de hoogte van het bedrag. De alimentatiegerechtigde heeft zo tijd om te gaan voorzien in de eigen kosten van levensonderhoud.

Echtscheiding van voor 1 juli 1994
Is de alimentatieverplichting vastgesteld vóór 1 juli 1994, dan is er geen wettelijke termijn waarop de alimentatieverplichting eindigt. Wel kan de alimentatieplichtige aan de rechter verzoeken de alimentatieverplichting te beëindigen indien die verplichting tenminste 15 jaar heeft geduurd. De rechter wijst het verzoek af als de beëindiging van de alimentatie te ingrijpend is voor de alimentatiegerechtigde. Dat blijkt in de praktijk vrij vaak het geval te zijn. Wel wordt dan meestal door de rechter een termijn bepaald waarna de alimentatie wel eindigt, of wordt een afbouwregeling vastgesteld.